Βιογραφικό

Nektarios self-portrait

Νεκτάριος Παχιαδάκης

Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1974. Μετά το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο θέλει να γνωρίσει έναν διαφορετικό τρόπο ζωής και αντίληψης. Αποφασίζει λοιπόν να ταξιδέψει στην Χιλή οπου συνηδειτοποιεί, για πρώτη φορά, μια μεγάλη εσωτερική του ανάγκη: την καλλιτεχνική έκφραση. Οι σπουδές του στην ζωγραφική στο Pontificia Universidad Catolica Santiago de Chille καθώς και η συναναστροφή του με Χιλιανούς (και όχι μόνο) καλλιτέχνες, καθορίζουν τα πρώτα του βήματα στην ζωγραφική και την ποίηση. Ομάδα ποιητών στο Σαντιάγκο μεταφράζει τα πρώτα του ποιημάτα στα Ισπανικά. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εκδίδει την πρώτη του ποιητική συλλογή “ Ατελή Σώματα ” εκδόσεις Μέδουσα Σέλας Αθήνα (2001), με ενθουσιώδεις κριτικές από τον τύπο και την ένωση φιλολόγων του νομού Ηρακλείου (περιοδικό Όστρια).

Δεν ξέχασε ποτέ την ζωγραφική και την μουσική. Αυτές οι τέχνες, η μουσική και η ποίηση τροφοδοτούσαν πάντα τη ζωγραφική του, την οποία αγαπούσε πάρα πολύ και συνέχισε να εκπαιδεύεται σε αυτήν. Τελικά στράφηκε περισσότερο σε αυτήν και έκανε ένα σημαντικό όγκο έργων με το οποίο έχει πάρει μέρος σε εκθέσεις και επίσης έχει γίνει μέλος του Εικαστικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

Κριτικές:

Συμφωνία σε κόκκινο. Η ζωγραφική αφαίρεση του Νεκτάριου Παχιαδάκη

Ο Νεκτάριος Παχιαδάκης είναι ένας ζωγράφος που ζωγραφίζει τοπία και αφηρημένες συνθέσεις χωρίς να διαχωρίζει πλήρως το ένα είδος από το άλλο. Τα έργα του είναι λάδια σε καμβά και οι λιτοί τίτλοι τους προσανατολίζουν την ανάγνωση από τον θεατή: Πρωινό ξύπνημα, Κρητικό λιμάνι, Μίλατος, Πεταλούδα κλπ. Ο ζωγράφος δημιουργεί σειρές, πολλές εναλλακτικές εκδοχές της ίδιας ιδέας τις οποίες αριθμεί. Μια σειρά μπορεί να περιλαμβάνει μέχρι και επτά έργα.

Ο Παχιαδάκης χρησιμοποιεί ολόκληρο τον καμβά χωρίς να ξεχωρίζει στη σύνθεση σημεία που τονίζονται ή μένουν στο πίσω πλάνο. Όλη η σύνθεση είναι ένα μπροστινό πλάνο με ίδιες αξίες που τροφοδοτούνται από κάποιες σταθερές συνθετικές αρχές. Οι αρχές αυτές προέρχονται από τον αναλυτικό κυβισμό και την κατάτμηση της εικόνας σε γεωμετρικές ενότητες οι οποίες πάλλονται σε έντονο χρώμα σε αντίθεση με τον αναλυτικό κυβισμό που ήταν σχεδόν μονοτονικός. Από την άλλη πλευρά οι εικόνες του Παχιαδάκη φέρνουν στο μυαλό τα γκουάς του Ανρί Ματίς και τις δικές τους συνθετικές αρχές. Επίσης σε έργα όπως το Πρωινό ξύπνημα 3 ο θεατής αποκομίζει την αίσθηση ότι ο κυβισμός είναι ψυχεδελικός, μια και η σύνθεση δίνει την εντύπωση οπτικής παραμόρφωσης προς την κατεύθυνση της στρογγυλοποίησης. Το χρώμα παίζει μεγάλο ρόλο στον Παχιαδάκη, προεξάρχοντος του κόκκινου σε όλους τους τόνους το οποίο έχει κομβική σημασία. Η χρήση του χρώματος προσιδιάζει στο κλίμα που αναπτύχθηκε στη ζωγραφική και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού ωκεανού κατά τις δεκαετίες του 1940 και 1950. Ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός του Χανς Χόφμαν, του μεγάλου εκπροσώπου της ζωγραφικής αφαίρεσης κατά τον Κλέμεντ Γκρήνμπεργκ και η σχολή του Παρισιού, όπως εκπροσωπήθηκε από τον Ρομπέρ Μπισιέρ, τον Μάριο Πράσινο και τον Νίκολα ντε Στάελ είναι οι πλευρές που συγκροτούν το κλίμα αφαίρεσης με το οποίο διατηρεί μια εκλεκτική συγγένεια ο Παχιαδάκης.

Η αφαίρεση στην οποία προβαίνει ο ζωγράφος, διατηρεί στοιχεία αναπαραστατικά και άλλοτε είναι εντελώς μη αναπαραστατική. Ωστόσο το ρήγμα ανάμεσα στην αναπαράσταση και στην αφαίρεση δεν είναι βαθύ και καταστατικό και ο Παχιαδάκης δείχνει ότι η επιλογή μεταξύ αναπαράστασης και αφαίρεσης είναι θέμα διάθεσης, κυρίως λόγω της εικαστικής γλώσσας που έχει αναπτύξει. Η σειρά τριών αφηρημένων έργων του 2015 που είναι άτιτλα και φέρουν αριθμούς, 1, 2 και 3 είναι αξιοθαύμαστη μια και η σύνθεση μεταξύ ψυχρών και θερμών χρωμάτων τελεί σε ισορροπία και η δομή και η ενότητα της εικόνας είναι πλήρεις, όπως και στα άλλα έργα του Παχιαδάκη. Το υλικό επίσης απιθώνεται στον καμβά με μια ενότητα που δεν αφήνει παχιές, απτικές επιστρώσεις όπως στην περίπτωση του Νίκολας ντε Στάελ και πολλών άλλων ζωγράφων της αφαίρεσης της δεκαετίας του 1950. Η σύνθεση ως εκ τούτου είναι από πολλές απόψεις εντελώς διατεταγμένη με φροντίδα και σύνεση χωρίς αυθόρμητα ξεσπάσματα, τυχαιότητα, ακαθαρσία ‘η οτιδήποτε θα μπορούσε να κριθεί ότι δεν είναι απαραίτητο. Από τη σκοπιά αυτή οι συνθέσεις του Παχιαδάκη θυμίζουν τα μεσαιωνικά έγχρωμα υαλοστάσια και την ταπητουργία: έχουν δηλαδή κάτι το εξαιρετικά φροντισμένο αλλά χειροποίητο αποτέλεσμα.

Δρ Κωνσταντίνος Β. Πρώιμος, Διδάσκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο και κριτικός τέχνης


Το εικαστικό δημιούργημα του Νεκτάριου είναι γεμάτο “καθαρότητα” σοβαρή γνώση των χρωμάτων και της φόρμας , ενώ τα ζωγραφικά του σύνολα χαρακτηρίζονται από αδιαστασιολόγητη και άκρως ενδιαφέρουσα ελληνικότητα. Η θάλασσα , τα βουνά , η πολυποικιλότητα της ελληνικής φύσης , η μαγεία των νησιών , το καθρέπτισμα των μορφών των οικιστικών συνόλων με υπέρμορφες αντανακλάσεις στα νερά των θαλασσών και των πελάγων είναι τα συστατικά μιας μοναδικής εικαστικής αναζήτησης που μόνο ο Νεκτάριος καταφέρνει. Οι διαδρομές του αποκτούν χορογραφικά χαρακτηριστικά με απροσδόκητες χρωματικές επιλογές δημιουργώντας αυτό που θα μπορούσε να αποκαλέσει κανείς “το λιβάδι των αισθήσεων με θετικό πρόσημο”.

Η ζωγραφική του σε προκαλεί ακατάπαυστα σε ένα ταξίδι στον κόσμο των χρωμάτων και του παντρέματος των μορφών με τον άμεσο και έμμεσο περίγυρο τους.

Σε γεμίζει με ικανοποίηση η οπτική επαφή με το έργο του , ενώ ξετυλίγοντας το κουβάρι μιας συζήτησης μαζί του αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχει μια δυσεύρετη ευγένεια και μια ποιότητα λόγου που σου δημιουργεί την βεβαιότητα ότι η εξελικτική πορεία της ζωγραφικής του θα γνωρίσει μια μοναδική ανοδική πορεία αλλά και ταυτόχρονα σημείο αναφοράς για τους νέους εικαστικούς εργάτες - δημιουργούς του τόπου μας , της Κρήτης και της Ελληνικής γης.

Κωστής Δολαψής-Κρασανάκης, Αρχιτέκτων-Μαέστρο Μεταλλοτεχνίας, Πρόεδρος Ακαδημίας Χαρακτικής κ Μεταλλοτεχνίας


Βασικά στοιχεία της τελευταίας του δουλειάς είναι η καθαρότητα της φόρμας και το έντονο μεσογειακό φως. Το εκάστοτε θέμα λειτουργεί μόνο σαν αφορμή και το ίδιο αυτό θέμα μετά από ένα σημείο καταργείται και δημιουργούνται διαφορετικοί ρυθμοί. Τα τελευταία έργα τα χαρακτηρίζουν οι πολύ έντονες χρωματικές και τονικές αντιθέσεις. Επίσης τα χρώματα που χρησιμοποιεί εκφράζουν μια αθωότητα και ώριμη παιδικότητα…

Στη δουλειά του αναζητά το διάλογο με το τυχαίο. Αναζητά το ρυθμό που γεννιέται μέσα σε αυτή τη σχέση , πως το καθοδηγεί κανείς και πως αφήνεται σε αυτό. Το έργο προχωρεί “ψηλαφιστά” , σχεδόν σωματικά , χορογραφώντας την χειρονομία , τα χρώματα , την ένταση. Κάθε έργο αλλάζει πολλές φορές , συντίθεται διαφορετικά “κόβεται” και “ράβεται” Είναι το πεδίο αυτής της συνάντησης με το απροσδόκητο και ταυτόχρονα είναι το όριο μέσα στο οποίο μπορεί να αφεθεί χωρίς περιορισμούς, με ασφάλεια.

Έχει παιδιά, εργάζεται με παιδιά, αγαπά τα παιδιά. Μέσα στο έργο του επιστρέφει στο βλέμμα του παιδιού. Τον πυρετό του παιδιού που παίζει , στη στιγμή που για λίγο όλα γύρω του συντονίζονται προσφέροντας ευκαιρίες και δυνατότητες για νέες συναρπαστικές εμπειρίες. Ψάχνει αυτή τη στιγμή , που τα πράγματα ανοίγουν και γίνονται συναρπαστικά και απρόσμενα , που λάμπει το βλέμμα αντικρίζοντας όλα τα ενδεχόμενα να είναι ανοικτά.

Μια βουτιά στο υλικό που είναι φτιαγμένη η ζωή, ένα ταξίδι, όπου αφήνεσαι στη ζωή να σε πηγαίνει με προσμονή, ενθουσιασμό ελπίδα και έκπληξη. Μπαίνει σε αυτό το “παιγνίδι” και απαντά βάζοντας όρια – ψηφίδες. Κατασκευάζει ένα πλέγμα που είναι άλλοτε μια διαδρομή και άλλοτε δίχτυ ασφαλείας…

Ατομικές εκθέσεις:

  • 2011 – Πολυχώρος ‘’Studio 2-the art spot’’ – Hράκλειο Κρήτης
  • 2014 – 4ο Χουδέτσι festival – Χουδέτσι Ηρακλείου
  • 2017 – Διαρτηρητέον – Ηράκλειο Κρήτης

Ομαδικές εκθέσεις:

  • 2007 – Πολιτιστικό κέντρο Δήμου Ιεράπετρας

Το Περιεχόμενο του Ιστότοπου ανήκει στον Νεκτάριο Παχιαδάκη © Copyright 2018 by Nektarios Pachiadakis. All rights reserved.


About Nektarios

Nektarios Pachiadakis lives, paints, plays music and writes in Crete, Greece.

Nektarios Pachiadakis was born in 1974 in Heraklion, in the Greek island of Crete. He graduated from the Aristotelion University of Thessaloniki in 1997. In 2000, motivated by his desire to experience a different way of living and culture he decides to make an one-way trip to Chile. It was there where he discovers his love for painting and writing, and his need to express himself through art. It was there he took his first training in drawing and painting as a guest in the Pontificia Universidad Catolica de Chile. Some of his poems were at that time translated to Spanish by a group of poets who were working in association to the Ministry of Communnication in Santiago, who showed great interest in his work. After several months he returns to Greece and publishes the book Imperfect bodies, a collection of 65 poems. The book receives excellent reviews from the local association of writers. In parallel, he is attending courses in drawing and painting, working at the same time to earn his living. In 2002 he meets Cristine Boladz, an American abstract expressionism painter, they become friends and she influences his work.

His email address is npachiadakis@gmail.com

All content is © Copyright 2017 by Nektarios Pachiadakis. All rights reserved.